günah keçisi

Eski yahudi toplumunda bir keçi seçilir ve toplumun bütün günahları bu keçiye yüklenirdi.Sonra bu keçi uçurumdan atılır,çöle gönderilir veya öldürülüp yakılırdı. Böylece halk günahlarından kurtulmuş olurdu, pırıl pırıl,ahlaklı,dindar insanlar olarak hayatlarına devam ederlerdi. Modern insan da kendine bir günah keçisi seçme eğiliminde. Yoksa bu anlamsızlık herkesi delirtir, vicdanları rahatlatmak lazım. Siyasi parti olur, aile olur, toplum olur, mevcut düzen olur, eski düzen olur, herşey olur. Benim günah keçimi ben öldürmeden başkası çalıp öldürmüş galiba. Havlunun pembeliğinden klozetin beyazlığına kadar bütün yoğun renklerde bir şeyler saklı,gözlerim onları görmüyor,emiyor ardından dalıp gidiyorlar. Beynimde oyuklar açılıyor, sağlıklı düşünüp sağlıklı kararlar alamıyorum. Hayatta geldiğim noktadan memnun değilim. Herşeyi birisine ya da bir şeye yıkmak isterdim, bütün suçu ona atıp rahatlamak isterdim. Halbuki kendimden daha fazla suçlayabildiğim bir şey yok. Canavar tanrılar günah keçilerinin başına sinekler gibi üşüşüyor, çiğ et yiyiciler, suç öğütücüler. Zehirli bir pus gibi yayılan pis kokudan başka bir şey duymuyorum, bir an bile kıpırdarsam etraftaki pisliğe bulaşacağım. Terkedildim ya da başından beri kimse yoktu.